แบบว่าตอนนี้เริ่มปรับตัวได้แล้วเล็กๆอ่ะนะ

วันนี้ไป ม มาแล้วน่อ
แบบว่าอยู่บนภูเขาอ่ะ ในมหาลัยต้องเดินขึ้นๆลงๆมากเลย
ตอนนี้ยังไม่ได้ซือกล้อง ไว้ซื้อแล้วจะถ่ายรูปมาให้ดูกันนะ
แล้วก็ไปเดินๆในเมืองแล้ว หึหึ แล้วก็พบว่า ห่างจากหอแค่ป้ายรถเมล์(ของไทย)ป้ายเดียว พูดง่ายๆก็คือเดินได้น่ะแหละ

มีร้าน animate~!!

โฮะๆ ซำบายเราแล้ว
แต่ที่แย่ก็คือ เดินเข้าไปจ้องโดจินในร้าน พบว่ามีฮารุกะสามเล่มเดียว คอร์ดาอีกหนึ่ง แถมคอร์ดาเป็นโด 18up คาจิกะน้องนางอีกต่างหาก เชอะๆ
ถ้าเป็นนังแรดล่ะก็ คว้ามาโดยไม่คิดแล้ววววววว
ตอนนี้เลยยังไม่ได้คว้า แต่มองๆไว้นิดหน่อย เผื่อจะซื้อมาขายคนแถวนี้ได้ หึหึ
รอบๆหออุดมสมบูรณ์ดีมากเลย อยู่ในเมืองกว่าที่คิดเยอะ นึกว่าจะเป็นแบบหอบนภูเขาเล็กๆ หึหึ (เหมือนหอที่ใครบางคนดูไว้ แต่ไม่เอาแล้ว)
สิ่งภูมิใจในวันนี้อีกอย่างคือไปซื้อซูชิจากซุปเปอร์ตอนราคามันลด 50% จากห้าร้อยกว่า เหลือแค่เกือบๆสามร้อยเยน หึหึ ของลดราคาจงเจริญ
แต่ในขณะเดียวกัน วันนี้ก็ไปเจอรองเท้าบูทน่ารักม๊ากกกกกกกก แต่ หึหึ คู่ล่ะหมื่น... ไม่มีปัญญาซื้ออย่างแรง

สรุปปัญหาประจำวัน ยังคิดไม่ออกว่าจะซื้อวิชวลบุคคอร์ดาสองเลยดีป่าว

พอยนท์ประจำวัน รถเมล์ไทยสุดยอด (วันนี้ขึ้นรถเมล์ไป ม แบบว่า แน่นจนคนขับเรียกให้ "ชิดในหน่อยพี่" แบบว่าคนญี่คงคิดว่าโหยรถแน่นแล้ว แต่เทียบกะพี่ไทยที่ปิดประตูรถไม่ได้นี่คงชิดซ้ายไปเลยพี่ หึหึ
พอยนท์อีกพอยนท์ละกัน เดินไปไหนมาไหนกะคนต่างชาติ+ญี่ปุ่นแล้วรู้สึกว่า ญี่เค้าก็มีนะ แบบว่าไฟคนข้ามถนนยังไม่เขียว แต่ถ้าไม่มีรถ เค้าก็จะข้าม แต่ญี่เป็นแค่บางคนเท่านั้น เรื่องการข้ามถนนนี่ ไงๆคนไทยก็กินขาด มีอยู่งวดนึงที่ คนอื่น(รวมคนชาติอื่นด้วย) ข้ามไม่ได้แต่เรากะคนญี่คนนึงข้ามไปแล้วครึ่งทาง (เลนนึง) อย่างที่ท่านนุ่นว่าจริงๆด้วย "เดินเมืองไทยปลอดภัย ก็เดินปลอดภัยได้ทั่วโลกแหละ"

แหม กะว่าจะพยายามเขียนบล๊อกบ่อยๆนะ แต่ไม่เอา ไม่สัญญาดีฟ่า เห็นเพื่อนแต่ละคนที่ไปญี่ พอพูดว่าจะเขียนบล๊อกรายงานทีไร เห็นแต่ละคนเขียนได้ไม่เกินเดือนสองเดือน หึหึ